แม่ผ่องศรี วรนุช น้ำตาซึม พร้อมจากไปทุกเมื่อ สร้างหุ่น หวังรุ่นหลังจดจำวันที่ไม่อยู่

ราชินีลูกทุ่งไทยคนแรก “แม่ผ่องศรี วรนุช” น้ำตาซึม พร้อมจากไปได้ทุกเมื่อ สร้างหุ่นใส่จิตวิญญาณ หวังรุ่นหลังจดจำในวันที่ไม่อยู่

การปรากฏตัวในติ๊กต็อกของราชินีลูกทุ่งไทยคนแรก “แม่ผ่องศรี วรนุช” ที่โชว์เสียงขณะนั่งตัดผม ทำเอาขนลุกไปทั้งโซเชียล ปัจจุบันแม่ผ่องศรีอายุจะเข้าสู่วัย 85 กะรัตแล้ว แต่เสียงร้องก็ยังคงไพเราะและทรงพลัง เป็นเอกลักษณ์ชวนหลงใหล แถมร่างกายแข็งแรงเดินเหินคล่องแคล่ว

ล่าสุดวันที่ 14 ม.ค. 67 ได้เจอคุณแม่ผ่องศรี ในงาน “คอนเสิร์ต 84 ปีลูกทุ่งไทย” เลยถือโอกาสชวนคุณแม่มานั่งพูดคุย เพื่ออัปเดตถึงชีวิตตอนนี้ ให้เหล่าแฟนเพลงได้หายคิดถึง

คอนเสิร์ต 84 ปี? “วันนี้แม่ดีใจมากเลย แม่ไม่รู้ว่าเป็นคอนเสิร์ตลูกทุ่งไทย มีคนติดต่อแม่ไปบอกว่าลูกทุ่งไทย 84 ปี แม่ก็ดีใจ ถามเขาว่ามีนักร้องเยอะไหม เขาบอกเป็นร้อย ก็คิดว่าวันนี้ต้องเจอใครสักคน พอเข้าไปเจอแม่น้ำเล็ดน้ำตาร่วงหมดเลย ไม่ได้เจอเขาเป็น 10-20 ปีนะ

แม่ดีใจมากที่ได้มาเจอพวกเขา มันตื้นตันใจได้เจอเขา บางคนเราร่วมงานด้วยกันก็มี บางคนก็เคยไปเยี่ยมที่บ้านแม่ พอวันนี้มาเจอ บางทีแม่จำหน้าไม่ได้ เขายกมือไหว้ก็ใครอะ พอเห็นแล้วร้องโหเลย เราดีใจ ไม่ใช่เพราะมารยาหรือจริตอะไร เป็นความคิดถึงห่วงใย แล้วเมื่อกี้เจอนักร้องอยู่คน เมื่อก่อนมันจะตายทีแล้ว เขากินเหล้า แม่ก็บอกขอบิณฑบาตนะ อย่าให้แม่เห็นเอ็งกิน หลังจากนั้นเขาก็เลิก แล้วก็มาเป็นนักร้องอยู่ได้ทุกวันนี้”

วันนี้ได้เจอคนที่รักในสิ่งเดียวกัน? “ใช่ แต่แม่มีความจริงใจนะ แม่รักศิลปินทุกคน จะเป็นรุ่นพี่เราก็เคารพเขา เพราะเขาผ่านงานมาก่อน แต่รุ่นลูก รุ่นหลาน รุ่นเหลน แม่ก็ยังรัก ยังเป็นคนเดิมอยู่ ให้ดังให้มีเงินล้นฟ้า แต่ตายไปเอาไปไม่ได้สักอย่าง ได้ความดี ความซื่อสัตย์กตัญญูเท่านั้น”

ความเป็นครอบครัวลูกทุ่ง มันอบอุ่นยังไง? “มันอบอุ่นถ้าหากว่าเราได้เจอกัน แลกเปลี่ยนชีวิตกันว่าอยู่สบายไหม อนาคตเป็นยังไง เก็บตังค์ไว้นะ อย่าใช้ฟุ่มเฟือยนะ แหม พอดังขึ้นซื้อไอ้โน่นไอ้นี่ พอเกิดดวงตกไปปุ๊บ บ้านก็ผ่อน รถก็ผ่อน ก็ต้องเป็นหนี้ แม่จะไม่ทำแบบนั้น แม่จะคอยบอกอยู่เรื่อย จากฉันไม่มีอะไร มีตะกร้าหวายมา รองเท้าแตะมาคู่หนึ่ง เสื้อ 3 ตัว ทำไมฉันมาสร้างฐานะได้ เพราะฉันเจียมตัวว่าพ่อแม่ฉันยากจน

แม่มีหนังสือชีวประวัติของแม่ เขียนไว้ก่อนตาย แล้วตอนนี้พิพิธภัณฑ์แม่ ก็ปั้นหุ่นของแม่ไว้เรียบร้อยแล้ว มีหุ่น มีจิตวิญญาณ มีเส้นผม แล้วคำพูดของแม่ก็อัดไว้เลย ถ้าใครไปเยี่ยมพิพิธภัณฑ์ตอนแม่สิ้นลมหายใจ กดปุ่มแล้วจะมีเสียงเพลงขึ้น แม่จะพูด แม่เตรียมคำไว้เรียบร้อยหมดแล้ว ทำมา 5 ปีแล้ว สร้างพิพิธภัณฑ์ ตัดสินใจทำเพื่อถ่ายทอดกับลูกหลานเหลนโหลนที่จะเป็นศิลปินในวันข้างหน้า จะได้รู้ว่าเราผ่านร้อนผ่านหนาวมากแค่ไหน ลำบากแค่ไหนเพื่อจะมีวันนี้”

สร้างไว้ให้คนรุ่นหลังได้ศึกษา? “ให้คนรุ่นหลังได้มาศึกษาว่ารางวัลที่แม่ได้มา ได้มาเสียเงินหรือเปล่า ต้องทุ่มเงินเพื่อรางวัลเลยหรือ แม่ไม่มี ของแม่บริสุทธิ์ผุดผ่อง ได้ด้วยความที่เราตั้งใจทำกุศลจริงๆ แม่ทำกุศลมาตั้งแต่อายุ 14 ปี จนกระทั่งตอนนี้อายุ 85 ปี 6 เดือนแล้ว”

สิ่งที่อยากบอกคนรุ่นหลังคือ? “ขอให้ติดดินตลอดเวลา ไม่ว่าอาชีพใดๆ ทั้งสิ้น ถ้าหากเราไปหวังตรงนั้นมากเกินไป เราจะไม่ได้อะไร ท้อได้อย่าถอย ก้าวไปข้างหน้า ถ้าท้อถอยจะได้ไหมของที่รออยู่ข้างหน้า มันไม่ได้ มีเงิน มีทอง มีทุกสิ่งทุกอย่าง ตายไปเอาไปไม่ได้ ความซื่อสัตย์กตัญญูต่อผู้มีพระคุณที่จะติดตัวไป อันนี้อย่าลืม

แม่พูดอยู่ตลอด ผู้ที่มีบุญคุณอย่าลืม ครูอาจารย์ พ่อแม่ สื่อมวลชน ห้างร้านบริษัท อย่าลืมเขา ผู้มีพระคุณที่พาเราก้าวบันไดขั้นแรกขึ้นไป ถ้าเราไม่มีผู้มีพระคุณนำทาง ก้าวแรกเราจะเจอตรงนั้นไหม เมื่อดังแล้วอย่าลืมตัว แม่จะพูดอย่างนี้ไปตลอด จนกว่าแม่จะสิ้นลมหายใจ”

ทุกวันนี้ยังรับงานอยู่ไหม? “รับงาน บางทีรุ่นอายุ 40-60 ปี ก็ไปขอให้สอนร้องเพลง แม่ก็สอนให้ฟรี แต่แม่เลือกรับงาน รับที่ไม่ไกลเกินไป งานบุญงานกุศลแม่ไปให้ ส่วนใหญ่จะเป็นงานร้องเพลง ถ้าสอนร้องเพลงจะไปร้องที่บ้าน เขาเคยมีจ้างให้กินเงินเดือน แต่แม่ไม่เอา แม่ไม่มีเวลามา บางทีมาเข้าแอร์นานๆ แม่อยู่แอร์นานไม่ได้

ตอนนี้ก็รับงานบวช งานแต่ง งานวันเกิด งานขึ้นบ้านใหม่ งานหาเงินเข้าวัด หรืองานของแฟนเพลงที่ต้องการให้แม่ไป แม่จะร้องได้แค่ 1 ชั่วโมง 10 กว่าเพลง อย่างแม่มาวันนี้ แม่ก็แต่งตัวเอง ทำผมเองทั้งหมด ตอนสาวๆ ทำยังไง วันนี้ก็ยังเป็นคนเดิม เป็นคนติดดินตลอด พูดทักแม่ได้ ขี้เหล้าเมายาทักได้ทั้งนั้น แต่แม่จะห้ามว่าอย่ากินเหล้าเลย แม่ขอได้ไหม บิณฑบาตได้ไหม เรากินแล้วครอบครัวลำบาก แม่จะสอนจะบอกตลอด แม่เป็นห่วง เพราะพี่ชายแม่กินเหล้าจนตาย”

รับงานการกุศลต่อเนื่องมาตลอด? “งานการกุศล งานบุญ งานบวช สอนขับร้อง จะเป็นรุ่นลูกรุ่นไหนไปได้เลย สอนให้ฟรีไม่เอาสตางค์ และไม่มีกฎ ไม่ต้องสอนเป็นคอร์ส สอนร้อง สอนมารยาท เวทีเดินออกมาจากเวทีต้องยกมือไหว้ ต้องยิ้ม ไม่ให้ยืนทื่อ แม่ไม่คิดว่าแม่เป็นบรมครู แม่คิดว่าแม่เป็นศิลปินที่อยากถ่ายให้รุ่นลูกรุ่นหลานสืบสานกันต่อ เราสอนแต่เขาจะทำหรือไม่ทำ เราไม่บังคับ อยู่ที่ใจเขา
แต่ถ้าหากว่าเราไม่บอกเขา เขาจะคิดว่าฉันดังด้วยตัวฉันเอง ซึ่งมันไม่ใช่ ถ้าเราไม่มีสื่อ ไม่มีประชาชน ไม่มีคนนำทางเรา เราก้าวไม่ได้หรอก แม่ถือสิ่งนี้สำคัญที่สุดในชีวิตของแม่”

อายุ 85 แล้ว ยังดูแข็งแรงอยู่? “อายุ 85 ปี 6 เดือนแล้ว แม่เกิดวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2582 เคล็ดลับในการดูแลตัวเองของแม่ ตื่นมาตอนเช้าตี 5 แล้วตอน 6 โมงแม่ขายของชำอยู่ เรามีแรงเราก็ทำไป ประมาณ 6.30 แม่ก็เข้าบ้านแล้ว อาบน้ำอาบท่า แล้วในวันพระกับวันพฤหัสบดี แม่จะสวดมนต์ นั่งสมาธิ เสร็จแล้วก็ดูข่าวทุกช่องสลับเปลี่ยนไป ดูข่าวพระราชสำนักจบ 3 ทุ่มกว่าแม่ก็นอนแล้ว นอนกลางคืนก็ออกกำลังกาย ดัดแข้งดัดขา กายบริหาร ตื่นตี 5 ถ้าหลับเพลินก็ 6 โมงเช้า ตื่นมาเอาอาหารให้หมาแมว แล้วก็มากวาดใบไม้ เสร็จแล้วเข้ามาดูทีวี 8 โมงกว่าก็ทานข้าว

ทำใจปล่อยวาง ไม่ยึดติดและไม่วิตกกังวล อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด เราต้องแก้ด้วยตัวเราเอง ส่วนโรคภัยไข้เจ็บ แม่มีหัวใจอ่อนล้าเป็นโรคประจำตัว ต้องกินยา ไปโรงพยาบาลปีละครั้ง แต่เมื่อก่อนตอนเดินสาย เป็นโรคกระเพาะ ทานข้าวไม่เป็นเวลา”

ตอนนี้ใช้คำว่าตายตาหลับได้เลย? “ตายตาหลับได้เลย ถึงปั้นหุ่นแม่ไว้ที่บ้านเรียบร้อยหมดแล้ว ปั้นด้วยดินสอพอง แล้วตัดเส้นผมของแม่ใส่เข้าไปแล้ว แล้วก็อัดคำพูดไว้ในนั้น ถ้าหากว่าแม่สิ้นลมไปแล้ว ใครไปเยี่ยมก็กดปุ่มเท่านั้น จะมีเสียงเพลงขึ้น และมีเสียงแม่พูด สวัสดีค่ะ ผ่องศรีดีใจมากนะคะ ผ่องศรีได้จากท่านไปนานแล้ว แต่ท่านมาเยี่ยมผ่องศรี ผ่องศรีดีใจมาก คิดถึงผ่องศรีหรือเปล่าคะ กดปุ่มดูสิคะ”

เข้าใจสัจธรรม เตรียมตัวไว้อย่างสบายใจ ไม่ได้มองว่าเป็นลาง? “แม่พูดถึงลูกหลานด้วย สอนเขา แล้วก็พูดถึงสื่อ พูดหมดเลย พอปั้นเสร็จแล้ว แม่ก็เอากระถางธูปวางไว้ตรงนั้น ท่านเจ้าอาวาสที่วัดอัมพวามาทำให้แม่ ทำพิธีปลุกเสก ท่านบอกว่าแม่เอากระถางธูปมาไว้ทำไม แม่ยังไม่ตาย แล้วก็เก็บกระถางธูปแม่หมดเลย ตอนนี้ก็เลยมีแต่หุ่น แม่ไม่ได้ทำเพื่อเป็นเคล็ด แม่ตั้งใจจะสร้างไว้ สักวันแม่ตายเขาจะได้เห็น แม่ให้ทำเป็นรูปปั้นตอนแก่นะ ไม่ใช่ตอนสาว

หลวงพ่อจะเอารูปตอนสาว แต่แม่บอกไม่เอา เอาปัจจุบัน เหมือนแม่เลยไปดูได้ในหนังสือแม่ก็มี ก็ตั้งใจเอาไว้ที่บ้านที่จังหวัดนครปฐม ไปเยี่ยม ไปถ่ายได้ รางวัลของแม่ก็อยู่ที่นั่นหมด รูปตั้งแต่ตอนเด็กถึงตอนนี้ก็มีหมด คนนอกเข้าไปดูได้ แม่ให้เข้าชมฟรี ตอนนี้ก็ไปได้แล้ว แต่ขอให้บอกแม่ล่วงหน้า การสร้างตรงนี้ครอบครัวแม่รู้หมด บางคนไปฟังแล้วร้องไห้ บอกทำไมแม่พูดอย่างนี้”.